''Fransızca'da bir kelime vardır, yemek yemekle alakalı, ama tam olarak hangi öğün ve ne yemeği olduğu belli degildir; piknik de olabilir, bir akşam yemeği de, tatlı da olabilir tuzlu da… buna un ambigu deriz - belirsiz olan bir şey, en az iki farklı anlama da gelebilen bir şey. Çoğu zaman bir manzaraya karşı konumlandırılır, manzaraya karşı yenir bu yemek. Galeri bodrum katında olduğu için, 'manzara'mız olmayacak. Bu yüzden senin tabiat/manzara/dış mekan ses kayıtlarının olduğu bir çalışmayı kullanabileceğimizi düşündüm, ne dersin !? Başka bir enstalasyonun parçası olan birkaç fotoğraf göstereceğim; bir podyum ya da sahne de diyebileceğimiz bir masada baskılar, açık kitaplar olacak. (ilgimi çeken ve biriktirdiğim bir kaç şey, bunlar sanki bir ameliyat masası/patchwork gibi toplanmış olacak) Bir arabanın içini gösteren bir fotoğraf da koyabilirim (bir araba koltuğunun dokusuna gösterdiğimiz özen, araba görsellerinin şehveti, ve arabanın kapalı kapsül gibi bir yer olması ilgilimi çekiyor) Ve kumaş asacağım, enstalasyonun arkaplanı olacak bu (kumaş normalde inşaatlarda binaları 'korumak' için kullanılıyor. Rengi siyah, ve plastik olduğu için ışığı yansıtıyor. Bu da enstalasyonun oranını değiştiriyor sanki, başka bir boyut veriyor, mimarı bir boyut.) Enstalasyonun başlığı Mood Board olacak.''

''In French there is a word for a meal, a word that is not defined, that may be a picnic or a dinner, salty and sugary ... we call it un ambigu – something that is ambiguous, that takes at least two directions. Most of the time it is set outside, to eat with a view, on a castle or something else. Since the gallery is underground we won’t have a «view». So I thought your recording could be experienced as an audible landscape !? I’ll show photos that are part of an installation, a podium/stage/table with prints, open books, etc. (operating table/patchwork/assemblage of interests of mine and collected material). I might show a photo of the inside of a car (I’m interested in how we react to the texture of a seat/the sensuality of images and the capsule aspect of a car/it is a closed space) and I’ll hang fabric, that will serve as a background to the installation (the fabric is used to protect buildings that are under construction, it is black and it reflects the light because it is plastic, it gives the installation another scale, an architectural scale). The installation is called Mood Board.''

Laurianne Bixhain was born in 1987 in Wiltz. Currently living and working in Leipzig and Luxembourg.
Exhibitions
Bathing By Electric Light, Nei Liicht, Dudelange, 2014; Keep Your Feelings In Memory, Agence Borderline, Esch-sur-Alzette, 2013; You I Landscape, Carré Rotondes/Centre National de l’Audiovisuel, Luxembourg-Ville, 2013
Education
2013/15: Meisterschülerstudium, Prof. Heidi Specker, Klasse für Fotografie, Hochschule für Grafik und Buchkunst Leipzig;
2011: DNSEP Art et Média, École d’Enseignement Supérieur d’Art de Bordeaux

Supported by the Ministry of Culture Luxembourg